این روزا بدجوری با خودم درگیرم
28 بهمن یعنی 4شنبه ی همین هفته
دومین سالگرد فوت یه فرشته ی نازنینِ
یکی به اسم مادربزرگ …قد تمومه آسمونا دوسش داشتم بیشتر از
هرکسی که فکرش رو بکنی
باهاش قرار گذاشته بودم هر جا میخواد بره
من رو هم باید ببره . اون همیشه اینکارو
می کرد ولی بار آخری که می خواست
بره به قولش وفا نکرد ! خیلی از دستش
دلگیرم
بعد از اون دیگه کسی رو نتونستم اونجوری
دوست داشته باشم.
میگن اگه برای تشییع جنازه شرکت کنی
و روی مرده خاک بریزی چون راحت تر
می تونی دوریش و تحمل کنی .
ولی به من اجازه ندادن توی مراسم شرکت کنم!
پس من نمیتونم حتی باور کنم که دیگه تنهای تنها شدم.